Corona kippen

De eerste dag van de tweede week stonden wij met veel plezier op. Er stond namelijk vandaag iets heel erg leuks op de planning. Karel zou gaan trakteren ‘op school’ én we zouden de kuikens gaan halen. Dat laatste was nog wel een beetje spannend, want we wisten niet zeker of de ‘Kippenhandel‘ (in Stolwijk, een goede tip van mijn oom en tante) nog open zou zijn! In deze tijden moet je nu eenmaal heel erg een slag om de arm houden.
Gisteren hadden we de laatste voorbereidingen getroffen en het zou wel heel erg jammer zijn als het kippen-feestje toch niet door zou gaan.

We stonden vroeg op en na het ontbijt trokken we zoals iedere dag onze laarzen aan om via de tuin ‘naar school’ te lopen. Karel mocht zijn doos met traktaties meenemen. Want volgens planning zou hij vandaag trakteren. Ik had gekozen voor een eenvoudige traktatie. Vanwege het lerarentekort dat heerst en de samenvoeging van 3 klassen naar 2 (noodplan school) hield ik rekening met 45 traktaties. Ik koos voor het beplakken van doosjes gedroogd fruit van de HEMA met een zelf ontworpen wikkel. Die Karel en ik zorgvuldig 2 weken geleden al hadden beplakt. Met de doos onder zijn arm liepen we de deur uit. Ik liet de kinderen spelen in de achtertuin en maakte een dagelijkse ochtendvlog in mijn stories op instagram.


Na wat ochtendgymnastiek in de tuin (het groeten van de zon en het groeten van de wormen in de grond) gingen we naar binnen en lieten we kleuter en dochter (beiden Vrije school leerlingen) hun spreuk zeggen. Daarna kwam zoon aan het woord. Hij mocht iets vertellen over zijn verjaardag. Als juf stelde ik hem wat vragen en daarna mocht hij uitdelen. We moesten allemaal onze ogen sluiten en handen als een kommetje vouwen en voor ons houden. Hij legde zorgvuldig een traktatie in onze handen.
Hij genoot van het uitdeelmoment, ook al was het maar kort en extreem anders.
Daarna gingen we aan de slag. Dochter keek met meester Bas het werk na van vrijdag, zoon kreeg een dictee en kleuter maakte Deense labyrinten (met een whiteboard marker in een boekje dat we tijdens onze vakantie in Denemarken kochten).

Bas had ondertussen Dierenhandel Hoogendoorn BV gebeld en als antwoord gekregen dat ze vándaag in ieder geval nog open zijn. Heel opgelucht gingen we op pad.
Onderweg gaven de borden aan dat het belangrijk is om écht 1,5 meter afstand te houden, ook de radio liet deze tekst zien. En aangekomen bij de Dierenhandel stond er ook een bord met maatregelingen.
Onderweg bekeek ik het boodschappenlijstje dat Bas had geschreven vanmorgen. Ik moest lachen om de bovenste regel: ”4 keukens”.


We werden opgehaald buiten en mochten binnen kijken in de ‘Babyroom’. Er waren zo’n 8 ‘hokken’ met kuikens. Afgelopen weken zijn wij ons al gaan inlezen en verdiepen in kippen, hun verzorging, behoeftes én rassen en kwamen we uit op het ras: Wyandotte.
Een kleine rustige kindervriendelijke kip.
We kregen wat uitleg en dochter stelde voor haar schoolproject wat vragen. We werden ontzettend vriendelijk geholpen. Al gauw gingen we over op het kiezen van de kippen. Uitgegaan waren wij van 4 kippen, ivm de omvang van het geplande hok. Bas had begrepen dat bij meer dan 4 hennetjes een haan wenselijk zou worden. Maar toen de verkoopster aangaf dat deze kippen best wel in een groep van 8 hennetjes kunnen leven besloten we er spontaan 5 te nemen, ieder 1. Er waren ook gewoon zoveel mooie kleuren. Het liefst namen we het hele palet mee naar huis.


De kuikens gingen in een vrij klein doosje (ik sprak mijn verbazing daar over uit, maar in dat kleine doosjes kunnen de kipjes elkaar warm houden). De verkoopster plaatste het doosje in geheel nog even onder de warmtevoorziening.
In de winkel kregen we extra uitleg en antwoorden op onze vragen en schaften we alle andere benodigdheden aan, zoals vitamines om door het water te mengen, een baal zaagsel (ook voor de cavia) én meelwormen (ielll).
Bas mocht afrekenen (slik) en toen gauw naar huis. Dochter hield het doosje in haar jas, terwijl we naar de auto liepen om de kuikens te beschermen tegen de scherpe koude wind.
Eenmaal thuis hebben we vlug het al schoongemaakte hok ingericht en dochter haalde toen de kuikens 1 voor 1 uit het doosje. Bas heeft hier een filmpje van gedeeld op zijn instagram.


We hebben lang nagedacht over de namen. Het leek me wel mooi om 1 kip Corona ofzo te noemen. Niet als grap, maar gewoon als bewuste verwijzing naar deze tijd. Wij hadden op ons jaarplan staan om kippen te nemen. Een grote intense wens van onze dochter waar we gehoor aan wilden geven. Ook Bas zag het erg zitten. Omdat mijn ouders ook kippen hebben en ik vroeger ook met kippen ben opgegroeid vond ik het oo niet zo ‘eng’. Ons hele kippen-plan is naar voren geschoven vanwege de corona-crisis. We zijn nu heel veel thuis, kuikens groeien snel, dit voelde wel echt als hét moment!
In stories op instagram kreeg ik allerlei berichtjes met leuke opties voor namen: Corrie, Cor, Coro of Cora. Dank lieve volgers hierbij, voor de suggesties.
In de tussenliggende offline-tijd bedachten wij zelf de namen uiteindelijk, zonder enige verwijzing naar Covid-19. Het is toch wel een beetje een ding misschien in de toekomst. Zijn we straks (hopelijk) van de Corona af, loopt er bij ons nog 6 jaar een kip rond met de naam Corona. En hoe graag gaan wij haar eieren dan nog eten 😉
Nee we hielden het eigen…


De namen en waarom ze zo heten
Zoon mocht het 5e kuiken kiezen en daarom besloot dochter dat híj dan ook de naam zelf (dus zonder invloed van andere gezinsleden) mocht bedenken voor dat kipje. Dat werd: Scotty.
Dochter gaf 2 kuikens de namen: Pluisje en Donsje. Als het straks grote kippen zijn, zullen zij Pluis en Dons heten.
Daarnaast wilde zij ook 1 kip vernoemen naar haar meester, die ze juist in deze tijd zo erg mist! Dit plan had zij eind vorige week al gevat. Haar meester heet Andreas. Dus kregen we kuiken: Andrea.
Er liep 1 kuiken rond in de bak met veel zwart. De enige met een echt zwarte kop. Wat een liefje. Die heb ik uitgekozen. Ik gaf mijn kuiken de naam: Magdalena. Vernoemd naar Maria Magdalena én een dierbare vriendin (Magda(lena)) die ik niet meer zie omdat zij met haar zoontje in het buitenland woont. In de tijd dat Karel geboren werd (dus deze tijd van het jaar) 8 jaar geleden was zij een grote hulp voor mij en nog altijd in mijn hart. Roepnaam zal misschien worden: Lena.

Motorritje
De hele middag hebben we naar de kuikens gekeken en een beetje aangerommeld. Even geen schoolwerk nog. Wél heb ik nog wat pakketjes samengesteld voor de kinderen die niet op het feestje waren afgelopen zaterdag. Een aantal daarvan is Bas vanmiddag op de motor gaan bezorgen. Voor hem heel leuk om even wat vrienden te spreken (aan de deur) en ervaringen uit te wisselen, toch ook wat grapjes te maken. Fijn. Zelf vermoed ik namelijk dat de geplande persconferentie vanavond om 19 uur misschien wat roet in onze vrijheid tot bewegen door Nederland gaat gooien. Ik spoorde dus Bas aan om echt vandaag die tasjes nog even te bezorgen.
Voor onze vrienden en familie die wat verder weg wonen maak ik wat brievenbuspakketjes. Ik blijf duimen dan postNL actief blijft komende periode. Want échte post is op dit moment een echt lichtpuntje voor vele mensen. Niet alleen om te ontvangen, maar het is ook heel zingevend om iets voor een ander op te sturen.

Offline structuur
Ik ben een stuk minder online en open maar echt enkele keren (ongeveer 3 x) de NOS-app op mijn telefoon.
We houden een strikte structuur aan iedere dag. Dat geeft ons allen duidelijkheid.
Vandaag kwam het week-werk voor dochter binnen en de juf van kleuter appte een leuk knutsel-activiteitje door om morgen te doen. Voor zoon kregen we een YouTube-filmpje van zijn muziekmeester door van zijn school. Daar gaat hij morgen naar kijken en mee aan de slag. Ook ligt er voor hem een verrijkend klein techniek opdrachtje klaar om een parachute te maken voor een playmobil-poppetje. Ik maak eigenlijk iedere keer aan het eind van de dag/ begin van de avond een planning voor het huiswerk voor de volgende dag en samen brengen we het huis weer een beetje op orde. 

Tijd voor een serie, een boek of een handwerk heb ik nog niet. Ik hoop wel dat dat gaat komen, want mijn handen typen graag maar willen ook andere dingen oppakken. Waarbij ik iets meer kan uitademen. Want vaak ben ik ’s avonds toch langer dan gepland nog bezig met het voorbereiden van het schoolwerk of bel/ app ik met vrienden en familie over hoe het met hen gaan (ook belangrijk).

Stiekem vragen Bas en ik ons wel af. De kippen blijven ruim 2 maanden nog binnen voordat ze in hun buitenverblijf (nog in aanbouw) mogen. Wie mogen er straks eerder naar buiten en vrij bewegen? Wij of zij? De tijd zal het leren.

In de komende periode wil ik mijn blog oppakken om mijn (pedagogische) visie, ervaringen en inspiratie te delen in deze periode van thuisblijven.

Ik ben moeder van 3 kinderen:
Kleuter (4) Vrije school onderwijs, kleuterklas
Zoon (8) Montessori onderwijs, middenbouw (groep 4)
Dochter (10) Vrije school onderwijs, klas 5 (groep 7)

Kleurplaat voor kinderen die nu thuis werken en leren! Klik hier

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s