Thuisblijven vanwege Corona

De afgelopen weken volgende ik de ontwikkelingen rondom het Corona-virus. Er is zoveel om je gedachte over te laten gaan, zeker als je intens voelt en denkt en antwoorden op vragen wilt zoeken.
Daarnaast was en ben ik mij bewust van wat zo’n maatschappelijk probleem doet met mij, mijn kinderen, familie, omgeving, land en continent.
Interessant vind ik hoe kleine en midden ondernemers zoeken naar oplossingen om niet ten onder te gaan (financieel) en ik kijk met nieuwsgierigheid uit naar de leerkrachten van mijn kinderen en welk onderwijs-op-afstand-plan ze zullen gaan presenteren op de mail.
Ook verheug ik me op de muzieklessen die de kinderen dinsdagavond en woensdagmiddag per skype zullen gaan krijgen.
Minder leuk vind ik het om vanavond een groepsapp te sturen naar familie en vrienden dat we de verjaardag van zoonlief niet met hen zullen vieren komend weekend.

Dankbaar zijn!
Dit raakt iedereen, maar hé we zijn niet ziek!
We hebben voldoende eten in huis gehamsterd en wc papier na 3 dagen ook weer in kunnen kopen. En hoe fijn is het dat veel gezinnen nu mógen vertragen en bewust dankbaar mogen zijn, dat we gezond thuis kunnen zijn.
Laten we onze dankbaarheid ook uiten richting alle mensen in de fysieke sectoren, die niet kunnen vertragen maar juist alle tanden bijzetten, misschien wel hun gezondheid op het spel zetten voor ons (land).

En wat mogen we blij zijn dat we in een welvarend leven waarin (redelijk) tijdig aan de maatregel-bel werd getrokken en er berekenend en ingeschat werd gehandeld. Er zijn landen waar de medische zorg ontzettend slecht is, waar mensen niet geholpen kunnen worden.

Niet onderschatten
Maar toch… zo’n thuisblijfperiode moeten we echt niet onderschatten. Het lijkt even leuk en idyllisch, maar ik denk dat we deze periode voor onszelf echt goed voorbereid moeten instappen. Ik voorspel dat er veel spanningsvelden zullen ontstaan in gezinnen. Het is niet zoals een vakantie-week. Ouders hebben hun verplichtingen, kinderen hun leerbehoeftes. Dan is er het onderwijs, dat zowel van ouder als kind veel gaat verwachten en is er ook nog een gebrek aan externe prikkels. Uiteraard kunnen we de natuur in trekken, een wandeling door de duinen maken of naar het bos gaan. Maar veel (hsp) mensen hebben een rijker palet aan prikkels nodig om goed in balans te blijven.
Ik spreek dan ook voor kinderen.
Het gaat dus echt een hele kunst worden, vermoed ik, voor ouders om hun kind te begeleiden, hun eigen werk (gedeeltelijk) op orde te houden, om te gaan met de input vanuit nieuwsprikkels, onder controle houden van emoties rondom Corona (angst, verdriet, teleurstelling, frustratie) en dan ook nog 24/7 op elkaars lip te leven. In een huis dat ook nog onderhoud behoeft.

Laten we elkaar veel gunnen komende tijd. Rust om te leren, tijd om te werken en vooral ook momenten om te lachen en te ontspannen.

In de komende periode wil ik mijn blog oppakken om mijn (pedagogische) visie, ervaringen en inspiratie te delen in deze periode van thuisblijven.








Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s