Thuismoederschap

Ik loop bij ‘onze’ kinderboerderij. Er loopt nog één moeder met haar kind. Ze spreekt geen Nederlands. Ik geef haar kindje een boon (om aan de konijnen te geven), mijn zoon weet precies de weg en schuifelt langs alle hokken en voert nauwkeurig ieder dier met een boon. Mijn babyzoon kijkt vanuit de draagdoek toe. Hij ziet voor de 5e keer ofzo in zijn leventje een geit. Maar dit keer ziet hij hem écht. Hij kijkt de geit aan, en ik leg hem uit dat het een geit is. De geit krijgt een boon. We lopen verder. Babyzoon ziet konijnen en kippen, een haan, een schaap met 2 lammetjes (gister geboren) en ik benoem alle dieren. En dan besef ik me ineens hoe rijk het is om dit met mijn kinderen te doen. Gewoon op een doordeweekse dag. Zoiets simpels. In de frisse maar heerlijke voorjaarslucht, met een zon die schijnt. Een gevoel van dankbaarheid overspoelt me. Ik voel me extreem tevreden en blij. Toch is het wel eens anders….

Frustratie & trap lopen
Ik ben HBO-opgeleid. En heb een hoofd vol ideeën en ben (extreem) ondernemend. Ik ben gedreven en word ongelukkig als ik mijn creativiteit niet kwijt kan.
Verzorgen is niet mijn ding. Op de middelbare school vond ik het vak verzorging al niks. Dat gekook enzo. Het is voor mij daarom soms best een opgave om me te schikken naar de doordeweekse dingen. Vooral het vele herhalen, het aanleren en corrigeren breekt mij wel eens op.
Ook de onzekerheid en de wil om meer bewust te worden en te leren over goede (betere) voeding, bezig te zijn met school(activiteiten), lezen over opvoeding, praten of mailen met andere moeders over het reilen en zeilen van de kinderen, praten met manlief over onderwerpen waar we tegenaan lopen als ouders. Een ongelooflijk mooie interessante taak, maar soms ook intens emotioneel en daarmee vermoeiend.
Het thuismoederschap vind ik soms ook zeer frustrerend (omdat ik veel taken en gedachtes overdag moet uitstellen), maar tegelijk ook grappig en ontroerend (als de kinderen lieve dingen zeggen of doen). En het thuismoederschap is ook héél veel traplopen, broodkruimels opvegen en bukken. Fysiek heavy. Ik heb geen sportschool nodig.

thuis.jpg

Terug naar de bonen en geiten
Thuismoeder zijn, dus fulltime thuis zijn (voor de kinderen)…
Hen iedere dag naar school brengen en halen wanneer nodig, hun lunch verzorgen, activiteitjes bedenken, de was bijhouden, boodschappen doen, huishoudelijke taken én werkzaamheden voor Wendysign én Uniekepostkaarten doen is soms LOODZWAAR.
Fysiek.
Mentaal.
Toch zou ik het voor geen goud anders willen. De verbinding met mijn kinderen vanaf de geboorte kan ik niet goed verbreken. Waarmee ik bedoel dat ik ze eigenlijk niet langer dan een paar uur kan missen. Dat voelt voor mij zeer onwennig. Ik wil zien en voelen wat mijn kinderen meemaken. Ik wil degene zijn die ze leert wat een boon en wat een geit is. Dat je een geit een boon kunt geven en zélf hun verwonderende blik zien als de geit de boon opeet. Ik wil de tafel voor hen dekken, broodjes smeren en zorgen dat ze gezond beleg nemen, voldoende fruit binnen krijgen iedere dag en de boekjes met hen lezen die ik goed en mooi genoeg vindt. Ik kan en wil mijn kleintjes nog niet loslaten. Geen dag van hen missen, en een stabiele basis voor hen zijn.

Als de man van huis is…
Er valt nog veel meer te schrijven over thuismoederschap en wat daarbij komt kijken. Of wat daar eigenlijk níet bij komt kijken.
Bijvoorbeeld het gevoel van opgesloten te zitten, tussen vier muren, dat heb ik soms. Dus de eentonige omgeving. Zelf los ik dit op door 1 keer per week met mijn zusje en onze kinderen tezamen (buitenshuis) af te spreken of door af en toe eens in een gezellig tentje een koffie te drinken met een taartje. Afspreken met andere thuismoeders dus. De kinderen laten spelen en ondertussen wat kletsen.

Social media geeft mij het gevoel dat ik ”collega’s” heb. De gesprekken bij het koffieautomaat voer ik gewoon thuis bij mijn kinderen met een kop koffie aan tafel en iPhone in mijn hand. Deze pauze las ik alleen in als de kinderen zoet spelen en het dus ”kan”. Het blijft inpassen en aanvoelen.
En dan is manlief er nog. De mijne was voorheen veel weg voor werk. Maar dan ook écht ver weg. Maleisië, Australië, Amerika, China of hij was offshore (op zee). Dat waren intense weken. Toch maakte het ons dagelijkse leven als gezin dynamisch en was de blijdschap enorm als ‘papa weer thuis was’. Inmiddels is manlief vaker thuis, en dat bevalt mij prima! Want afgewisseld worden, dat is toch wel echt iets waar ik als thuismoeder regelmatig naar snak. Al is het maar een half uurtje met de deur dicht wat doen op mijn kantoor zónder op te hoeven letten.

Waar ik het allermeeste van geniet is het knutselen met de kinderen en hen te zien ontdekken en spelen. Om ze dingen te leren, voor te lezen, samen musea of strand / natuur te bezoeken, hun verjaardagen voor te bereiden of thema-weekjes te houden in de vakanties met leuke knutsel- en tekenopdrachten…
Een dag niet geknutseld, is een dag niet geleefd.

Thuismoederschap als inspiratie voor mijn werk
Een paar jaar geleden bedacht ik de postkaart THUIS. Een moeder met haar kindjes. Deze kaart heb ik gerestyled en nieuw uitgebracht onder de naam HOME SWEET HOME. Tesamen met de SUPERMAMA postkaart is dit een ode aan de thuismoeder. Je bestelt ze hier.
mama kaarten thuis.jpgMama kijk eens. Mama kijk nou. Mama. Mammmaaaa. MAMA!

Ik schreef dit blog niet om het thuismoederschap te verheerlijken of om moeders over te halen om thuis te zijn bij de kinderen. Wel wil ik inspireren, maar bovenal gewoon zelf mijn verhaal delen. Misschien mag dit blog een herkenning zijn voor andere moeders.

11 gedachtes over “Thuismoederschap

  1. Wat een mooi artikel. Mijn kinderen zijn 4 en 8. Ik zit nu overspannen thuis en kan elke dagbij ze zijn en ze halen en brengen van school. Ik vind dit zo fijn en geniet er zo van dat ik soms baal dat ik er in de babytijd niet meer voor ze ben geweest.

  2. Wat mooi geschreven. Zelf ben ik ook ‘thuismoeder’, al werk ik als zzp-er onder de schooltijden (continue rooster) van mijn dochter. Daarnaast is ze een middag bij oma. Ik vind het heerlijk om met haar te knutselen, op stap te gaan en dingen te doen die zij leuk vindt. Is ze ziek dan ben ik thuis, heeft ze school uitstapjes of uitvoeringen ik kan overal bij zijn. En ik ben dankbaar dat wij het op deze manier kunnen ‘doen’.

  3. Lieve Wendy, wat heerlijk in jouw verhaal te lezen. Hier ook een hoogopgeleide thuisblijfmoeder. Ik herken veel in je verhaal. De dankbaarheid, en ook je creativiteit, de frustratie af en toe en hoe je ook dat de ruimte geeft. Ik vind het zo’n rijkdom om deze tijd, die eigenlijk maar zo kort is, door te kunnen brengen met de kinderen. ❤️

    • wat mooi geschreven ook weer van jou en lieve complimenten, ik heb op mijn beurt weer veel bewondering voor jou dat je zo ook nog eens onderwijst, dat is voor mij toch echt te hoog gegrepen en trekt mijn geduld denk ik niet… als ik 1 of 2 kinderen had gehad misschien wel, maar nu ben ik blij dat de vrije school er is, zodat we het samen doen

  4. Mooi geschreven, ik ben ook thuisblijfmama. Heb altijd in de horeca gewerkt en toen ik alleen ging wonen met de kinderen noodgedwongen vanwege de tijden gestopt. Vlak erna werd ik heel ziek en dit bleek fibromyalgie te zijn en artrose. Inmiddels woon ik alweer 3 jaar samen en voel ik mezelf ook beter. Maar ondertussen zit ik nog thuis, deels vanwege mijn ziekte, deels vanwege de opvangkosten, geen rijbewijs etc en omdat mijn partner zzper is en van Mei tot eind November van smorgens 5 tot circa 21.00 uur s,avonds weg is. Gelukkig hoef ik financieel dus niet te werken ook maar soms heb ik inderdaad last van die 4 muren. Maar voel me wel bevoorrecht dat ik heel veel van mijn kinderen zelf kan meemaken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s